Deze award kreeg ik van men eigen zo kan ik lekker verder de award geven hihihihi

 

Nu is het de bedoeling dat ik deze award ook weg mag geven aan 7 webloggers waarvan ik vind dat zij hem verdienen. Nou dat is niet zo moeilijk om aan 7 webloggers iets weg te geven, natuurlijk zitten er ook een paar regeltjes aan vast... (nu komt het pikwerk) Maar ik zal Patricia niet zijn om er een eigen draai aan te geven...

 

1) De Maan van JANUARI Kleur ORANJE zij die met Verwanten spreekt

 

 

Moeder van de natuur. Bewaardster van Ritme, Weer en Seizoenen. Bewaakster van Taal van de Bomen, de Stenen, en de Dieren. Zij die verwanten maakt / Hoedster van de Noden van de Aarde / Moeder van de Planetaire Familie.

 

Zij leert ons...

 

Hoe we de ongesproken taal van de natuur kunnen begrijpen. Familie van alle levensvormen kunnen worden, en hoe we de Heilige Ruimte van anderen respectvol kunnen betreden. Hoe we cycli, ritmes en veranderingen in het weer en de seizoenen kunnen eren.Hoe we samen kunnen smelten met de levenskracht en de ritmen van alle dimensies en de waarheid van allen leren kennen. Hoe we de waarheid leren kennen.

 

 

Kokopelli is de god van de indianen. Hij is het symbool van vruchtbaarheid, plezier, geluk en gezondheid. Op z’n rug draagt hij een zak met zaden en speelt al dansend op zijn fluit. Hij dateert van meer dan 3000 jaar geleden toen de eerste tekeningen van hem werden gemaakt.

Kokopelli komt bijna over de hele westkant van Amerika voor. Van stammen in Canada tot zelfs in Peru aan toe. Het meeste zul je hem terugvinden bij de indianen in het Zuid Westen van Noord Amerika.

Het verhaal van Kokopelli gaat als volgt: Toen de Anasazi-Indianen op aarde werden gezet, werden zij vergezeld door een adelaar. Deze schoot een pijl in twee Mahus, insecten die de kracht van het vuur bij zich droegen. Prompt begonnen zij op hun fluit te spelen, en hun muziek was zo mooi, dat hun doorboorde lichamen ter plekke genazen. De Anasazi gingen hun eigen weg, en iedere groep werd begeleid door een Mahu. Deze verdeelden de vruchten en zaden over het land en hun fluitspel bracht regen en liet zaden groeien.

Kokopelli reisde van dorp naar dorp en de winter veranderde in de lente; hij liet sneeuw smelten en regen vallen voor een succesvolle oogst. Het fluitspelen symboliseerde de overgang van winter naar lente. Men zegt dat Kokopelli’s fluit gehoord kan worden in de lentewind, terwijl deze warme lucht aanvoert. Zijn naam verwierf hij tijdens zijn lange reis, waarbij "Koko" staat voor hout en "Pilau" staat voor bult (=de zak zaden op zijn rug). Ook werd Kokopelli gezien als de bron van conceptie. De legende vertelt dat iedereen ‘s nachts zong en danste als men Kokopelli op zijn fluit hoorde spelen. De volgende morgen waren alle vruchtbare vrouwen zwanger.

Wat het echte verhaal van Kokopelli ook mag zijn, hij is de bron van muziek en dans. Hij brengt vreugde in zijn omgeving.